Biology~

การปฏิบัติตนเพื่อป้องกันและเสริมสร้างภูมิต้านทานของร่างกาย 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอส แอล อี
โรคเอส แอล อี คืออะไร
โรค เอส แอล อี เป็นโรคที่มีความผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันของผู้ป่วย โดยมีปัจจัยแวดล้อมบางอย่างเป็นตัวกระตุ้นให้ ความผิดปกติปรากฎชัดขึ้น ระบบภูมิคุ้มกันที่ผิดปกติของผู้ป่วยจะทำร้ายเนื้อเยื่อตัวเอง โดยการสร้างสารเคมี กลุ่มอิมมูโนโกลบูลิน และ/หรือ เซลล์ลิมซ์โฟชัยต์ ไปทำให้เกิดการอักเสบที่หลอดเลือด และเนื้อเยื่อเกี่ยวพันของอวัยวะต่าง ๆ เป็นผลให้อวัยวะนั้น เกิดการอักเสบและเสียหน้าที่ อวัยวะที่มีการอักเสบบ่อยในโรคนี้ คือ ไขข้อ, ผิวหนัง, ไต, ระบบโลหิตวิทยา, หัวใจ, ปอด, ระบบประสาท เป็นต้น อาจกล่าวได้ว่าโรคเอส แอล อี มีอาการและอาการแสดงได้เกือบทุกอวัยวะ

ปัจจัยที่สามารถทำให้เป็นโรคเอส แอล อี
ผู้ ที่เป็นโรคนี้ จะมีแนวโน้มทางพันธุกรรมอยู่ก่อนแล้ว มีปัจจัยภายนอกบางอย่างเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดอาการของโรค ปัจจัยภายนอกเหล่านี้ ได้แก่ แสงแดด ความร้อน ยาบางชนิด เชื้อโรค ความเครียดทางจิตใจ นอกจากนี้ ยังมีปัจจัยบางอย่างภายในตัวผู้ป่วยเอง เช่น ฮอร์โมนเพศภายในตัวผู้ป่วย จึงพบเพศหญิงเป็นโรคนี้มากกว่าเพศชายถึง 10 เท่า อายุก็เป็นปัจจัยภายในอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เกิดโรค จึงพบโรคนี้บ่อยในช่วงอายุ 15 - 40 ปี ปัจจัยภายในที่สำคัญคือ แนวโน้มทางพันธุกรรม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อาการของโรค
อาการ ที่พบบ่อยที่สุดคือ อาการปวดรอบ ๆ ข้อต่าง ๆ เอ็น กล้ามเนื้อ และข้อต่าง ๆ อาจพบอาการอักเสบแดง ร้อนบริเวณข้อ อาการทางผิวหนัง สำคัญที่เป็นสัญลักษณ์ของโรค คือ ผื่นผิวหนังอักเสบที่แก้มทั้ง 2 ข้าง และดั้งจมูก ทำให้ผื่นมีรูปร่างคล้ายผีเสื้อ ผื่นผิวหนังอักเสบมีหลายรูปแบบ ดังนี้ : ผื่นแดงราบ ผื่นแดงนูนมีสะเก็ดลอกเป็นขุย ตรงกลางผื่นอาจยุบลงกลายเป็นแผลเป็น ผื่นอาจเป็นสีดำสลับขาว เป็นต้น
อาการ ผมร่วงมากผิดปกติ พร้อมกับมีหนังศีรษะอักเสบแดง ก็เป็นอาการหนึ่งของโรค อาการบวมที่หน้า, ท้อง และขาทั้ง 2 ข้าง เป็นเครื่องบ่งชี้ว่ามีความผิดปกติของไต อาการซีด เลือดออกตามไรฟัน จุดเลือดออกตามตัว แสดงถึงความผิดปกติของระบบโลหิตวิทยา ผู้ป่วยบางรายอาจมีอาการชัก เพราะมีความผิดปกติทางระบบประสาท ผู้ป่วยโรคเอส แอล อี แต่ละรายจะมีอาการแสดงของโรคที่ระบบใดระบบหนึ่งเพียงระบบเดียว หรือมีอาการแสดงของโรคพร้อม ๆ กันหลายระบบ หรือเริ่มมีอาการที่อวัยวะหนึ่งก่อนแล้วต่อมาเกิดอาการที่อวัยวะอื่นตามมา ภายหลังได้

การปฏิบัติตัวเมื่อเป็นโรคเอส แอล อี
อย่าตกใจ เพราะโรคนี้สามารถรักษาและควบคุมได้ด้วยยา ถ้าผู้ป่วยสามารถปฏิบัติตัวตามแพทย์แนะนำอย่างถูกต้อง โรคอาจหายไปได้
1.)ผู้ป่วยควรรับประทานอาหารให้ครบ 5 หมู่
2.)ออกกำลังกายแต่พอควร
3.)หลีกเลี่ยงจากสิ่งเสพติดทุกชนิด
4.)ฝึกหัดทำจิตใจให้สงบ
5.)ต้องปรึกษาหารือกับแพทย์ผู้ดูแลรักษาอย่างใกล้ชิด
6.)ไม่ควรเปลี่ยนแพทย์ผู้ดูแลรักษาบ่อย ๆ ถ้าต้องการเปลี่ยนแพทย์ผู้ดูแล
7.)ควรขอข้อมูลของการเจ็บป่วย และการดูแลรักษา นำติดตัวไปให้แพทย์ผู้ดูแลท่านใหม่ เพื่อจะได้ใช้เป็นข้อมูลในการดูแลรักษาต่อไป
8)ปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์ผู้ดูแลรักษา เช่น รับประทานยาให้ตรงตามเวลา และขนาดที่กำหนด มาติดต่อกับแพทย์ผู้ดูแลรักษาตามเวลานัดหมาย
10.)ควรฝึกหัดทำจิตใจให้สงบเย็น โดยการเข้าฝึกอบรมสมาธิเมื่อมีโอกาส

สิ่งที่ผู้ป่วยโรคเอส แอล อี ไม่ควรปฏิบัติ
1.)ไม่ควรออกแดดจัดทั้งโดยตรงและทางอ้อม ถ้าจำเป็นต้องออกกลางแจ้งควรใช้ร่ม และยาทาป้องกันแสงแดด
2.)หลีกเลี่ยงจากสภาพทางฟิสิกส์ที่รุนแรง เช่น อากาศเย็นจัด ร้อนจัด การใช้กำลังกายหนัก ๆ
3.)หลีกเลี่ยงการไปเยี่ยมผู้เจ็บป่วยด้วยโรคติดเชื้อ
4.)ไม่ควรทดลองรักษาโรคตนเองด้วยยาต่าง ๆ เช่น ยาไทย ยาหม้อ ยาจีน เป็นต้น เพราะอาจเกิดอาการแพ้ยาแทรกซ้อน ทำให้โรคกำเริบ